Zastanawiałam się co dalej napisać w sprawie teorii
pedagogiki Montessori, od czego zacząć, co przekazać po tym jak poznaliście biografię Marii Montessori. Pomyślałam, że napiszę ogólnie o tym o czym większość "gdzieś, coś słyszała". Takie spojrzenie, bez wgłębiania się w
szczegóły, a połączone w pewną całość.
Główna, przewodząca myśl koncepcji Marii Montessori brzmi „Pomóż mi zrobić to
samemu”. Montessori pojmowała pedagogikę jako „pomoc dziecku”, jednakże to ono
powinno działać samo. Celem wychowania jest samodzielność. Pozycja dorosłych jest
określona, mogą jedynie wspierać dziecko w rozwoju. Nie mogą nic przyspieszać
ani utrudniać. Aby w dziecku mogła rozwijać się samodzielność potrzebna jest
wolność. Wolność działania i ponoszenia odpowiedzialności (biorąc pod
uwagę prawo do wolności innych ludzi).
Podejście do dziecka powinno być indywidualne, tak aby opieka uwzględniała
wszechstronne uzdolnienia, a zarazem likwidowała słabości i zaległości. To bardzo ogólne założenia.
Poniżej możecie zobaczyć jak funkcjonuje taka pedagogika. Nie ma podziału na przedmioty. Ćwiczenia i edukacje nieco różnią się od aktywności, przedmiotów w tradycyjnym przedszkolu czy szkole.
Ważnym punktem pedagogiki Marii Montessori jest swobodna praca, która umożliwia
indywidualizacje i zróżnicowanie procesu
nauczania. Zapewnia „pomoc we
wszechstronnym rozwoju osobistym oraz samorealizacji”. Pojawia się radość i
motywacja do nauki. Dzieci rozwijają własne zainteresowania i osiągają w tym
sukcesy. Uczą się uczyć. Zaleca się, aby nawet w konwencjonalnych szkołach wplatać
elementy pedagogiki Marii Montessori, choćby wspomnianą swobodną pracę.
Uczniowie uczą się decydować, podejmować inicjatywę, a nie czekać na polecenia
nauczyciela. Ci, którzy znają już specyfikę takiej pracy chętnie i swobodnie
włączają się w grupę. Bronią własnego zdania oraz przestrzegają zasad.
Kolejne są ćwiczenia zaczerpnięte z życia to znaczy życie codzienne, czynności dnia
codziennego. Koordynują ruchy i poprawiają funkcjonowanie z zakresu motoryki.
Służą opanowaniu różnych czynności. Można tutaj wyróżnić takie kategorie jak: ćwiczenia
związane z troską o siebie, troską o otoczenie, troską o wspólnotę oraz ćwiczenia
ciszy. Zobacz tutaj nieco więcej.
Dalej pojawia się materiał do ćwiczenia zmysłów. Praca z tym materiałem powoduje pobudzenie
wrażliwości zmysłów. Dla każdego zmysłu proponuje się materiał o różnym stopniu
zaawansowania. Zauważalna powtarzalność czynności ćwiczy motorykę i sensorykę
jednocześnie. Dzieci uczą się, że praca musi być zaplanowana, podzielona, a czasem
potrzebna jest współpraca. Obszar tych materiałów wypełniony jest zestawami przedmiotów o różnych cechach:
rozmiar, forma, barwa, faktura, ciężar, sprężystość, temperatura, smak, zapach,
dźwięk.
Dalej pojawia się edukacja
matematyczna, edukacja językowa i edukacja kosmiczna. Maria pisała również
o edukacji artystycznej, wychowaniu muzycznym, religijnym, społecznym. W tych
kategoriach dziecko uzyskuje umiejętności charakterystyczne dla danej edukacji,
dziedziny, „przedmiotu”, a przy okazji rozwija motorykę małą i dużą,
koncentrację i wiele innych umiejętności.
Możliwe, że ten wpis będzie edytowany, wtedy gdy będę chciała dodać coś jeszcze :). Na pewno pojawią się opisy istotnych założeń, pojęć, w dalszych wpisach, a także rozwinięcie, dokładniejsze opisy wyżej wymienionych ćwiczeń i edukacji.
An. :)